buuueno se intenta

Despois do mal dia que tiben o domingo (sobre a bici eh!) decidin sair en plan relax cun amigo a facer uns poucos kms....pero parece que eu xa non entendo de relax xa que o que eu pensaba de facer sobre 30 ou 40 km asi para descargar atopome con que case fago 70 por quentarme eu soliño meea culpa. Pero a tarde foi moi boa cunha temperatura super agradable e coa boa compaña de Adrian, e no kilometro 20 saludo a Dabiz (con que xente entrenas cabrón asi estas!!!). E ben unhas horiñas asi rodando suabe pero ao final eu quenteime e subin santiago baixei volvin a subir para facer mais km...total martes merecido descanso e mercores sorpresa! Mentres falo con Oscarito sobre o tempo tito Fer dime de salir as 13:00 para subir lampai....non o pensei SI!E ala vamos tito Fer mais eu a subir Lampai. Moito vento de cara ata a subida que a min fixoseme "corta" esperabama mais longa ainda que ao ritmo "flojito" de Fer fixoseme dura e tiben que sufrir un pouco ainda asi solo perdimos segun Fer 1:28 bah mellorable pero eu mais feliz ca unha castaña!logo series que eu non daba seguido jejeje se mejorara eso. Oxe se chove pola tarde creo que farei rodillo asi como unha hora e a ver se os OEAs saen o venres con prevision de choiva!!

Sen mais un saudo PS e que conste que actualizo porque oscarito se enfada se non o fago jeje

...cuerpo y figura

Bueno despois de ter esto un pouco abandonado volvo as andadas! Bien dende un par de semanas antes do meu viaxiño a Suiza casi nin entrenara (nada de nada) e volvo coa vista posta en que o tempo pasa moi rapido e a miña forma fisica se estancara ou retrocedera e a I marcha OEA esta a volta da esquina e o que mais medo teño: os 10.000 do Soplao tamen e agora si teño a duda de se chegarei ou non. Pero bueno e a todo esto se suman problemas e tal asi que decido apartarme uns dias de todo e ir para a "aldea". Ali empezo a entrenar de novo, que si 60 que si 70 km. total que certo sabado decido ir cuns OEAs polo monte....e carallo tirando forte ata a Muralla a onde eu nunca din chegado nin estando en forma e conseguin chegar ben, logo de volta deixeinos ir en urdilde e eu para a casa xa que estaba algo chungo dun golpe na rodilla. Domingo 7 de marzo un dia moi gris con algo de chuvia e camiña das Paxareiras onde fago ben 1 km. e jodome para chegar arriba e derrumbome, e se non e polo meu terceiro tio Fer non chegaba arriba e menos a casa, e entre consellos e contos de viaxes e do Tour vou tirando pero os ultimos 5 km. acabo fundido casi de todo e ai xa volvin necesitar axuda....asique 110 km moi agridulces mais amargos ca doces. Despois descanso dia si dia no porq o dolor de pernas e espaldda por traballar no agro era jodido de levar pero facia dias de 65, 67 km e tal que non estaba mal. E bueno o sabado falleille a Fer pero eq non lin o teu mensaxe Fer!!!!tes que perdoar meu. E bueno xa para acabar este domingo desastre no Criterium xa que abandonei por fatiga respiratoria....excusa mala pero non me entraba o aire.

Asi e todo vou mellorando e sintome moito mais comodo en carretera ca antes en cuestion de unhas semanas pero non paso esa sensacion para montaña na que cada dia vou a peor, pero todo se pode mellorar

saudos PS

....y empieza lo bueno!

Se antes pecaba de soberbia e de non regularidade, agora as tornas cambian e parece que me estou volvendo mais regular en canto a ciclismo se trata e non son tan "cantamañanas".

Ahora ben recapitulo toda a semana. O martes entrenamiento de desoxidacion de pernas baixo a chuvia, e como o mercores estaban as zapas empapadas asi que...estatica que toca!Logo paliza o xoves, un dia con pinta de querer chover peeeeeero non choveu!!!gracias a dios, e claro eso impulsate a machacarte asi que decidin facer a volta do tour e claro se segues os consellos dos mais sabios da materia "de menos a mais" parece que todo mellora asique logo de unha larga subida pero moi rapida afronto a carrretera de Carcacia ai xa mais forte e camiño de casa subir desde Padron e chegar a casa con uns bonitos 70 km e moito dolor de patas. E claro algo me ten que pasar a min e non puiden sair nin venres nin sabado (Obligación). Pero si o domingo para que Juan me siga asombrando! despois de despedirme do meu tiastro Fer e de Carlos e Pato que se ian por carretera nos fumos ao pedroso...e que dia!!!despois dun ataque do abuelo, outro de Dabiz ao cal respondin colocandome terceiro pero problemas mecanicos impedironme seguir e despois xa estaba moi axfisiado pero ainda asi seguin tirando forte ata arriba.Total ben para a forma na que me atopo

Asique oxe disposto a pasear a flaca para que non se enfade, baixo Cacheiras e volta a miña ruta favorita carretera de Carcacia!chegada rapida a Padron e chamada ao padriño para poder arranxar a bici...vale vale 30 min e xa estou.....o carallo facia moito venton en contra e quixen atallar por augasantas....ERROR!!!!despois de facer pipi dinme de conta que a carretera non era a mesma xa que habia unha subida de carallo tan larga e dura, durisima que pensei que estaba chegando a Luna e cando me atopo en sitio coñecido...estaba a 24 km de Santiago...pedal!!!!como un tolo, como se acavase o mundo tiña que chegar a Cobas moi rapido en nada xa estaba n carretera de Noia solo baixar e moi forte ata Bertamirans onde me crucei co Padriño "Deixa a tua bici e colle a miña que se esta a oxidar" e asi foi e cheguei a casa famelico e cansado pero cheguei con cerca de 80 kilometros...casi nada

Creo que vou por bo camiño!Sen mais

PS

Ante as adversidades, peito!

Pois si oxe comecei a prepararme e sain a eso das 10 menos viste da miña casiña, o certo e que o ceo estaba bastante anubrado e parecia que queria chover e asi foi, aos 5 kilometros comezou o aguacero e moito vento en contra e asi ata chegar a Carcacia onde me parou de chover. O certo q que quedei algo parvo ao ver con que velocidade se movian piñons mentres subia con as coronas do medioEsa foi a miña primeira sorpresa que non dudaria moito xa que os % me facian axfixiar o cal era de esperar. Despois camiño dos Anxeles comezou a chuviscar pero nada como o calor de tua avoa como para secarte. Despois da parada obligatoria onde miña avoa para recoller unha cousa, todo para arriba en direccion a Santiago non sen antes saudar a Martin! o cal parece que se sorprendeu un pouco de verme. Todo ia uns 45 kilometros e xa estaba case en Roxos e foi pasar a casa de Fer e virme a auda enriba...como chovia!non podia ver nada e claro se paro...asique a poñer o chuvasquero en marcha ante a perplexidade de dous amables garda civiles.

Asi valoro o dia de oxe con un 6. Non estuben nada mal, solo foron 60 kilometros pero moi condicionado polo vento en contra e a choiva pero mais o vento, asi e todo non ai excusa!
mañan a correr que teño moi molladas as zapatillas jejejej

para mi unico segudidor, un piropo de mi madre:
al apuntarme a los soplaos me dijo mi madre: "Va alguno de tus tios?" "no mama" "Va Fernando" "Creo que si" "Entonces puedes ir" Fer eres mi tercer tio macho!!!!

PS

Obxetivo 2010

Como si do Plan ADO se tratase xa teño pensado o calendario 2010.
este ano vai todo planificado a ver se asi saco algo de fisico.
Estarei forte para ese Criterium do señor Jorge no mes de marzo e como nona nosa marcha en Abril no que non descarto ir aos Anxeles unha semana antes e facela enteira toda unha semana solo para poder ganar. E como novidade eu Rodrigo Cerviño Montero levarei o dorsal 1863 na IV Edición dos 10.000 del Soplao!164 kilometros de puro MTB para mis piernas para o que tendrei que entrenar moito e moi moi duro. Este ano ten que ser o meu ano de despunte que solo se escoite: "Puto Pequeno non hai queno o colla". Pero non basta con escribilo ou soñalo, hai que curralo moito entrenar horas e mais horas, dia si dia tamen, coller peso a base de entrenar desarrollar todo o meu potencial e asi solo pensar: "Oxe tamen chego eu o primeiro". Na miña mente esta ganar, solo ganar por poderio fisico. Pero tempo ao tempo todo chegara como me di meu padriño. E para finalizar a ver si Fer me permite acompañarle en esa super ruta que tiene planeada Bertamirans-Manzaneda que ten moi boa pinta asi para optimizarme.

E todo esto e letra o resto dictarao o tempo!Entrenar e xenio e resto vira solo!!!!!


Saludos PS

Xenio!!!

Cambio o titulo de "sensaciones" polo de xenio jejeje.
Pois ben este domingo fumos subir as antenas Scala. Eu solo as subira duas veces: a primeira foi en decembro de 2007 e foi un completo desastre xa que tardei minimo hora e pico en chegar arriba; vamos para olvidar, pero doi na segundo na que sufrindo como un capullo e collendo uns metros de ventaxa logrei chegar en 3ª posición facendo unha moi boa ascension. Pero este domingo xa non era o mesmo Roi. Faltabame forza pero asi e todo non subin tan mal e do cal saco varias cousas en limpo. 1 Son un pesimo descendedor. 2 Concentrandome moito e sabendo sufrir subo moito mellor do que me espero. 3. Tou recuperando pouco a pouco a forma. Segundo os meus plans deberia estar infinitamente mellor a finales de Febreiro e agora si penso que podo ser porque non un bo escalador sabendo entrenar moito e ben e sufrindo como o que mais. Aínda me queda moito camiño por percorrer pero creo que podo avanzar a pasos de xigante como o ano pasado e chegar a marzo en moi boa forma para seguir aumentando no verán e asi afrontar novos retos, con moi entrenamiento e xenio, moito xenio!

Que os Reis Magos sexan bos con todos vos!

PS

Primero entrena tu mente, luego tu cuerpo

Parece que cada dia de mi vida se hace mas eterno. Pienso quizas que desperdicio cada dia que
pasa, no entreno, no hago nada lo cual esta mal, lo se pero no hago nada.
Creo que el gran problema soy yo mismo, no encuentro ninguna motivacion
me siento desanimado todo el dia....me falta eso motivacion!
No la encuentro y veo que cada dia que pasa pierdo la poca forma fisica que tenia,
que aunque no era ni sombra de lo que fue en pleno verano de esas salidas solitarias hacia
Vilagarcia, esas series en pendiente, esa media de 30....no se porque abandone cuando
notaba una muy buena mejoria, respiraba mejor y estaba mas finito.
Ahora psicologicamente estoy acabado no me encuentro en mi mismo
no soy capaz de cojer mi bici y salir a rodar aunque sea una hora...
no es que me falten ganas esque no tengo motivacion aqui es todo
"da bici non vas vivir!!!eres un desastre" por mi padre. Eso de que no puedo vivir de la bici lo dices
todo tu que eres un experto no te fastidia. Ahora creo que puedo empezar a divisar una cierta
luz de escapatoria para librarme de mis demonios.Mi padrino me dejo un rodillo de
rulos al mas puro estilo vieja escuela, tiene un fallo, no tiene goma
pero proximamente se la pondré y me animare a subirme todos los dias y rodar y rodar
asi fotalecerme durante este invierno que se presenta duro de narices!!!
Entrenando por asi decirlo Indoor buscare reforzar mis tendones y desarrollar la musculatura
para ya a a finales de Enero reencontrarme conmigo mismo porque lo necesito...necesito
estabilidad emocional, algo que me mantega vivo